فصل دوم : اشاراتى به حكمت غيبت امام مهدى ( ع ) 2 / 1 رازى كه جز پس از ظهور ، آشكار نمىشود 534 . علل الشرائع - با سندش به نقل از عبد اللَّه بن فضل هاشمى - : شنيدم كه امام جعفر صادق عليه السلام مىفرمايد : « صاحب اين امر ( قيام ) ، غيبتى ناگزير دارد كه هر باطل‌گرايى در آن به ترديد مىافتد » . گفتم : فدايت شوم ! چرا ؟ فرمود : « به خاطر چيزى كه اجازه نداده‌اند براى شما آشكارش كنيم » . گفتم : پس حكمت غيبتش چيست ؟ فرمود : « حكمت غيبتش ، همان حكمت غيبت حجّت‌هاى پيشين خداى متعال است . حكمت اين كار ، جز پس از ظهورش ، آشكار نمىشود ، همان گونه كه حكمت سوراخ كردن كشتى و كشتن جوان و بنا كردن ديوار از سوى خضر عليه السلام براى موسى عليه السلام تا هنگام جدايىشان ، آشكار نشد . اى پسر فضل ! اين امر ، امرى از امور خدا و رازى از رازهاى او و امرى نهان از نهان‌هاى اوست ، و چون مىدانيم كه خداى عز و جل حكيم است ، تصديق مىكنيم كه همهء كارهايش حكيمانه است ، هر چند